Ruchy
migracyjne najczęściej są rezultatem indywidualnych decyzji
podjętych przez migrantów, w wyniku których dochodzi do zmiany
miejsca zamieszkania. W sytuacji braku napięć politycznych i innych
zdarzeń nadzwyczajnych (takich jak np. wojny) na decyzje migracyjne
wpływa wiele czynników w skali mikro- i makrospołecznej.
Dokonujące
się przemiany w strukturze demograficznej ludności określone
mianem procesu starzenia się, coraz częściej wywołują dyskusję
dotyczącą produkcji, konsumpcji, rynku pracy, systemów ubezpieczeń
społecznych, struktury wydatków budżetowych, itd. Zważywszy na
wzrost udziału seniorów oraz coraz większą świadomość, że
osoby te dysponują sporym potencjałem nabywczym, w wielu badaniach
naukowych, w ostatnich latach, podejmuje się problematykę osób
starszych.
Powstałe
w tym czasie modele migracji subpopulacji seniorów odnosiły się
do: cyklu życia, procesu decyzyjnego o przeprowadzce, utracie czy
też braku „równowagi mieszkaniowej” oraz utożsamiania się z
miejscem zamieszkania.
Pierwszy
rodzaj migracji przypada na ten etap życia seniorów, w którym
zazwyczaj są oni zamężni/żonaci, stosunkowo zdrowi oraz posiadają
wystarczające dochody z tytułu emerytury. Powody do przemieszczeń
na tym etapie życia są złożone. Niektórzy emeryci planują swoje
przeprowadzki latami, spędzając urlopy w przyszłym miejscu
zamieszkania w oczekiwaniu na przyjemności po przeprowadzce.
Z
drugiej strony, to potrzeba utrzymywania kontaktów z przyjaciółmi
i rodziną, a więc przeprowadzki w pobliże dzieci lub innych
krewnych. Kolejne migracje pojawiają się, kiedy osoby starsze stają
się chore, wymagają opieki lub zostają samotne. Na tym etapie
życia niektórzy seniorzy przenoszą się w pobliże dzieci lub
bezpośrednio do ich domów. Ograniczony zasób najbliższych
krewnych i stopień niepełnosprawności, który uniemożliwia
samodzielną egzystencję jest powodem trzeciego typu przeprowadzek.
Większość takich migracji odbywa się częściej na krótkie niż
dalekie dystanse, a miejscem zamieszkania staje się zwykle dom
opieki.
Drugi
rodzaj modeli przemieszczeń osób starszych bazuje na teorii procesu
decyzyjnego migracji (the migration decision models). Wiseman (cyt.
za: [Longino, Bradley, 2001: 107]) twierdził, że migracja jest
skutkiem występowania czynników „wypychających” z danej
miejscowości i „przyciągających” do innej miejscowości
(„pull” and „push” factors). Do czynników, które
determinują podejmowanie decyzji o zmianie miejsca zamieszkania,
zaliczył: klimat, warunki bytowe i rodzinne, koszty życia oraz
infrastrukturę społeczną.
Jak
więc widać migracje nie dotyczą tylko osób młodych, ale także
starszych. Przyczyny tego mogą mieć różne podłoże. Nie mniej
jest to ten sam proces co przy zmianie miejsc zamieszkania osób o
mniejszym wieku.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz